به هر حال ادعا نمىكنم كه هر چه مولا على عليه السّلام فرموده ، پيدا كردم و چيزى را از قلم نينداخته‌ام ؛ بلكه بعيد نيست آن چه به دستم نرسيده ، از اين مجموعه بيشتر باشد . ولى بر من لازم بود كه دست از كوشش بر ندارم و در حد توانم اين مهم را به آخر برسانم . اميدوارم كه خداوند تبارك و تعالى راه روشن را در برابرم قرار دهد و مرا راهنمايى كند . كتاب به پايان رسيد و نامش را « نهج‌البلاغه » گذاشتم ؛ به اين جهت كه درهاى بلاغت به روى استفاده‌كنندگان آن گشوده مىگردد ، و استاد و شاگرد هر دو حاجت خويش را در آن مىيابند و اهل بلاغت و زهد نيز هر دو مطلوبشان درآن است . در لابلاى اين كتاب ، سخنان گرانقدرى درباره توحيد و عدل و منزه داشتن خداى سبحان از همانندى با آفريدگان است ، و همچنين گفتارى بلند و شگفت موجود است كه تشنگان وادى توحيد را سيراب مىكند و همه بيماريهاى دل را درمان مىبخشد و تاريكى شبهه را از دلها مىزدايد . در پايان از پروردگار سبحان استمداد مىطلبم كه به من توفيق دهد و مرا از لغزش حفظ كند ؛ از لغزش دل قبل از لغزش زبان و از لغزش كلام قبل از لغزش قدم . به او پناه مىبرم كه بهترين پناهگاه و يارى رسان است .